I tak np. długie wnętrze skrócimy optycznie malując krótszą ścianę w kolorze ciemnym. Zbyt wysokie wnętrze obniżymy optycznie malując sufit kolorem żywym, ciemnym. Wrażenie podwyższenia wnętrza uzyskamy z kolei, jeżeli kolor biały będzie przechodził z sufitu na ściany około 15 cm. Wnękę dobrze jest wypełnić ciemniejszym kolorem, pochodzącym z tej samej palety co kolor sąsiadujący. Trzeba też pamiętać, iż kolor zmienia się w zależności od tła i sąsiedztwa. Duże otwory w ścianach będą, więc rozpraszały energię koloru.

Kolory zimne, takie jak błękit i zieleń nadają wnętrzom wrażenie przestronności, podczas gdy kolory ciepłe – żółty, pomarańczowy i czerwony – zmniejszają optycznie, „przybliżają” ściany do nas. Jest to tzw. optyczne korygowanie przestrzeni. W pokojach bardzo nasłonecznionych, prześwietlonych efekt przytulności osiągniemy dzięki zastosowaniu koloru beżowego, brązowego lub zielonego. Warto nadmienić, iż barwy czyste, nasycone są męczące dla oczu, a barwy jasne dają wrażenie wypoczynku. Generalnie powinniśmy się kierować zasadą, że im barwa jest ciemniejsza, tym mniej powinno być jej we wnętrzu.

Zobacz także: Dobór tkanin we wnętrzu – trendy

Niedoskonałości ścian łatwiej ukryć pod kolorami lekkimi, o niewielkim nasyceniu. Pomieszczenia pomalowane w mocnych barwach, nie tolerują bałaganu. Należy w nich zachować niemalże idealny porządek, gdyż inaczej przebywanie w nich może stać się bardzo męczące. Tradycyjnie bezpiecznymi kolorami do wnętrz są beże oraz odcienie koloru morelowego.