Epoka wiktoriańska była okresem, w którym architektura i sztuka użytkowa balansowały pomiędzy ozdobnością i przepychem poprzednich epok a erą szkła i stali, która właśnie nadchodziła. Obydwa te trendy przejawiały się także w płytkach, które coraz częściej dekorowały brytyjskie domy.

Z jednej strony mamy, więc podłogi wiktoriańskie o wspaniałych, geometrycznych wzorach. Tworzone z nieszkliwionych płytek ceramicznych o różnych kolorach i kształtach były układane zarówno w domach arystokracji czy mieszczaństwa, jak i w budynkach przemysłowych oraz użyteczności publicznej. Ich duża trwałość sprawiła, że do tej pory można je podziwiać w domach i fabrykach z tamtej epoki. Nie bez powodu obowiązkowym elementem łazienki w angielskim stylu jest właśnie taka podłoga złożona z białych oktagonalnych płytek z czarnymi intarsjami.

Zobacz także: Jak praktycznie zaaranżować powierzchnię przedpokoju?

Z drugiej strony romantyczne tęsknoty za bogactwem i ornamentyką minionych epok sprawiły, że płytki układane na ścianach były bardzo bogato dekorowane motywami roślin i kwiatów zainspirowanymi przyrodą brytyjskiej wsi czy wiosną w ogrodzie botanicznym.

Zupełnie nowy styl we wzornictwie płytek tamtej epoki wprowadził jeden z najsłynniejszych wiktoriańskich artystów William De Morgan. Sięgając do wzorów średniowiecznych i perskich stworzył niesamowitą kolekcję płytek pełną oryginalnych motywów roślinnych, egzotycznych ptaków, a nawet smoków i ryb.